ŚB 7.5.22

हिरण्यकशिपुरुवाच
प्रह्रादानूच्यतां तात स्वधीतं किञ्चिदुत्तमम् ।
कालेनैतावतायुष्मन् यदशिक्षद्गुरोर्भवान् ॥ २२ ॥
hiraṇyakaśipur uvāca
prahrādānūcyatāṁ tāta
svadhītaṁ kiñcid uttamam
kālenaitāvatāyuṣman
yad aśikṣad guror bhavān

Synonyms

hiraṇyakaśipuḥ uvācao rei Hiraṇyakaśipu disse; prahrādameu querido Prahlāda; anūcyatāmque seja dito; tātameu querido filho; svadhītammuito versado; kiñcitalgo; uttamammuito elucidativo; kālena etāvatādurante muito tempo; āyuṣmanó pessoa de vida longa; yato que; aśikṣataprendeste; guroḥcom teus professores; bhavāntu.

Translation

Hiraṇyakaśipu disse: Meu querido Prahlāda, meu querido filho, ó longevo, durante muito tempo, ouviste teus professores te ensinarem tantas coisas. Agora, por favor, repete-me tudo o que julgas ser o melhor desse conhecimento.

Purport

SIGNIFICADO—Neste verso, Hiraṇyakaśipu pergunta ao seu filho o que ele aprendeu com o seu guru. Os gurus de Prahlāda Mahārāja pertenciam a duas categorias diferentes – Ṣaṇḍa e Amarka, os filhos de Śukrācārya na sucessão discipular seminal, eram os gurus designados por seu pai, mas seu outro guru era o elevado Nārada Muni, que instruíra Prahlāda quando este estava no ventre de sua mãe. Ao responder à pergunta formulada por seu pai, Prahlāda Mahārāja fez referência às instruções que recebera de Nārada, seu mestre espiritual. Portanto, voltou a surgir um conflito de opinião, dado que Prahlāda Mahārāja queria relatar a melhor coisa que aprendera com seu mestre espiritual, ao passo que Hiraṇyakaśipu esperava ouvir sobre a política e diplomacia que Prahlāda aprendera com Ṣaṇḍa e Amarka. Foi então que a dissenção entre pai e filho se tornou cada vez mais intensa, na medida em que Prahlāda Mahārāja passou a dizer o que aprendera com seu guru Nārada Muni.