ŚB 4.12.40
Devanagari
महिमानं विलोक्यास्य नारदो भगवानृषि: ।
आतोद्यं वितुदञ्श्लोकान् सत्रेऽगायत्प्रचेतसाम् ॥ ४० ॥
आतोद्यं वितुदञ्श्लोकान् सत्रेऽगायत्प्रचेतसाम् ॥ ४० ॥
Verse text
mahimānaṁ vilokyāsya
nārado bhagavān ṛṣiḥ
ātodyaṁ vitudañ ślokān
satre ’gāyat pracetasām
nārado bhagavān ṛṣiḥ
ātodyaṁ vitudañ ślokān
satre ’gāyat pracetasām
Synonyms
mahimānam — glórias; vilokya — observando; asya — de Dhruva Mahārāja; nāradaḥ — o grande sábio Nārada; bhagavān — igualmente tão elevado como a Suprema Personalidade de Deus; ṛṣiḥ — o santo; ātodyam — o instrumento de cordas vīṇā; vitudan — tocando; ślokān — versos; satre — na arena de sacrifícios; agāyat — cantou; pracetasām — dos Pracetās.
Translation
Após observar as glórias de Dhruva Mahārāja, o grande sábio Nārada, tocando sua vīṇā, dirigiu-se à arena de sacrifícios dos Pracetās e, com muita felicidade, cantou os três versos seguintes.
Purport
SIGNIFICADO—O grande sábio Nārada era o mestre espiritual de Dhruva Mahārāja. Certamente ele estava muito contente de ver as glórias de Dhruva. Assim como um pai fica muito feliz de ver o avanço do filho em todos os sentidos, do mesmo modo, o mestre espiritual fica muito feliz ao observar a ascensão de seu discípulo.