Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 5.3
Devanagari
ज्ञेय: स नित्यसन्न्यासी यो न द्वेष्टि न काङ्क्षति ।
निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥ ३ ॥
निर्द्वन्द्वो हि महाबाहो सुखं बन्धात्प्रमुच्यते ॥ ३ ॥
Verse text
jñeyaḥ sa nitya-sannyāsī
yo na dveṣṭi na kāṅkṣati
nirdvandvo hi mahā-bāho
sukhaṁ bandhāt pramucyate
yo na dveṣṭi na kāṅkṣati
nirdvandvo hi mahā-bāho
sukhaṁ bandhāt pramucyate
Synonyms
jñeyaḥ — należy wiedzieć; saḥ — on; nitya — zawsze; sannyāsī — osób w wyrzeczonym porządku życia; yaḥ — kto; na — nigdy; dveṣṭi — odczuwa niechęć; na — ani nie; kāṅkṣati — pragnie; nirdvandvaḥ — wolny od wszelkich dualizmów; hi — z pewnością; mahā-bāho — O potężnie uzbrojony; sukham — szczęśliwie; bandhāt — z niewoli; pramucyate — jest całkowicie wyzwolony.
Translation
Ten, kto ani nie pragnie, ani nie nienawidzi owoców swoich czynów, znany jest jako zawsze wyrzeczony. Taka osoba, wolna od wszelkich dualizmów, bez trudu wydostaje się z materialnej niewoli i osiąga doskonałe wyzwolenie, o potężny Arjuno.
Purport
ZNACZENIE:
Osoba w pełni świadoma Kṛṣṇy jest zawsze wyrzeczona, ponieważ nie czuje ona niechęci do owoców swojego czynu ani też ich nie pragnie. Osoba o takim wyrzeczeniu, oddająca się transcendentalnej służbie miłości dla Pana, posiada doskonałą wiedzę, jako że zna ona swoją konstytucjonalną pozycję w związku z Kṛṣṇą. Wie ona doskonale, że Kṛṣṇa jest całością, a ona sama jest tylko cząstką Kṛṣṇy. Wiedza taka jest doskonała, ponieważ jest ona słuszna jakościowo i ilościowo. Idea jedności z Kṛṣṇą jest błędna, jako że część nigdy nie może równać się całości. Wiedza o tym, że żywa istota jest równa Kṛṣṇie jakościowo, jest prawdziwą wiedzą transcendentalną prowadzącą do osiągnięcia całkowitej pełni siebie, kiedy niczego się już nie pragnie i nad niczym nie rozpacza. Osoba, która osiągnęła taką pełnię, jest wolna od wszelkich dualizmów, gdyż wszystko co czyni, czyni dla Kṛṣṇy. Będąc wolną od wszelkich dualizmów, jest ona wyzwolona – już nawet w tym świecie materialnym.
Osoba w pełni świadoma Kṛṣṇy jest zawsze wyrzeczona, ponieważ nie czuje ona niechęci do owoców swojego czynu ani też ich nie pragnie. Osoba o takim wyrzeczeniu, oddająca się transcendentalnej służbie miłości dla Pana, posiada doskonałą wiedzę, jako że zna ona swoją konstytucjonalną pozycję w związku z Kṛṣṇą. Wie ona doskonale, że Kṛṣṇa jest całością, a ona sama jest tylko cząstką Kṛṣṇy. Wiedza taka jest doskonała, ponieważ jest ona słuszna jakościowo i ilościowo. Idea jedności z Kṛṣṇą jest błędna, jako że część nigdy nie może równać się całości. Wiedza o tym, że żywa istota jest równa Kṛṣṇie jakościowo, jest prawdziwą wiedzą transcendentalną prowadzącą do osiągnięcia całkowitej pełni siebie, kiedy niczego się już nie pragnie i nad niczym nie rozpacza. Osoba, która osiągnęła taką pełnię, jest wolna od wszelkich dualizmów, gdyż wszystko co czyni, czyni dla Kṛṣṇy. Będąc wolną od wszelkich dualizmów, jest ona wyzwolona – już nawet w tym świecie materialnym.