Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 10.17
Devanagari
कथं विद्यामहं योगिंस्त्वां सदा परिचिन्तयन् ।
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १७ ॥
केषु केषु च भावेषु चिन्त्योऽसि भगवन्मया ॥ १७ ॥
Verse text
kathaṁ vidyām ahaṁ yogiṁs
tvāṁ sadā paricintayan
keṣu keṣu ca bhāveṣu
cintyo ’si bhagavan mayā
tvāṁ sadā paricintayan
keṣu keṣu ca bhāveṣu
cintyo ’si bhagavan mayā
Synonyms
Translation
O Kṛṣṇo, najwyższy mistyku, w jaki sposób powinienem bezustannie myśleć o Tobie i jak mam Cię poznać? O której z Twych rozlicznych form mam rozmyślać, Najwyższa Osobo Boga?
Purport
ZNACZENIE:
Jak o tym była mowa w rozdziale poprzednim, Najwyższa Osoba Boga pozostaje pod przykryciem Swojej yoga-māyi i zobaczyć Go mogą tylko dusze podporządkowane Jemu i wielbiciele. Teraz Arjuna przekonany jest, że Jego przyjaciel, Kṛṣṇa, jest Najwyższym Bogiem, ale chce poznać główny proces, przez który zwykły człowiek może zrozumieć wszechprzenikającego Pana. Żaden zwykły człowiek, włączając w to demonów i ateistów, nie może znać Kṛṣṇy, ponieważ strzeżony jest On przez Swoją energię yoga-māyę. Więc znowu Arjuna zadaje pytania dla ich korzyści. Zaawansowany wielbiciel Najwyższego Pana zainteresowany jest nie tylko swoim własnym zrozumieniem, ale i tym, w jaki sposób cały rodzaj ludzki może zostać oświecony wiedzą. Powodowany miłosierdziem, jako że jest on Vaiṣṇavą, wielbicielem, Arjuna pragnie tę wiedzę o wszechprzenikalności Najwyższego Pana udostępnić zwykłemu człowiekowi. Nazywa tu Kṛṣṇę yoginem, ponieważ Śrī Kṛṣṇa jest panem energii yoga-māyā, której może używać do zasłaniania się lub odsłaniania przed zwykłym człowiekiem. Zwykły człowiek, który nie ma miłości do Kṛṣṇy, nie może zawsze myśleć o Kṛṣṇie, dlatego musi on myśleć materialnie. Arjuna bierze tutaj pod uwagę materialistyczny sposób myślenia ludzi w tym świecie. Słowa keṣu keṣu ca bhāveṣu odnoszą się do materialnej natury (słowo bhāva oznacza „rzeczy materialne”). Ponieważ materialiści nie mogą zrozumieć Kṛṣṇy w sposób duchowy, otrzymują oni radę, aby skoncentrowali swój umysł na rzeczach fizycznych i zobaczyli, w jaki sposób Kṛṣṇa manifestuje się poprzez reprezentacje fizyczne.
Jak o tym była mowa w rozdziale poprzednim, Najwyższa Osoba Boga pozostaje pod przykryciem Swojej yoga-māyi i zobaczyć Go mogą tylko dusze podporządkowane Jemu i wielbiciele. Teraz Arjuna przekonany jest, że Jego przyjaciel, Kṛṣṇa, jest Najwyższym Bogiem, ale chce poznać główny proces, przez który zwykły człowiek może zrozumieć wszechprzenikającego Pana. Żaden zwykły człowiek, włączając w to demonów i ateistów, nie może znać Kṛṣṇy, ponieważ strzeżony jest On przez Swoją energię yoga-māyę. Więc znowu Arjuna zadaje pytania dla ich korzyści. Zaawansowany wielbiciel Najwyższego Pana zainteresowany jest nie tylko swoim własnym zrozumieniem, ale i tym, w jaki sposób cały rodzaj ludzki może zostać oświecony wiedzą. Powodowany miłosierdziem, jako że jest on Vaiṣṇavą, wielbicielem, Arjuna pragnie tę wiedzę o wszechprzenikalności Najwyższego Pana udostępnić zwykłemu człowiekowi. Nazywa tu Kṛṣṇę yoginem, ponieważ Śrī Kṛṣṇa jest panem energii yoga-māyā, której może używać do zasłaniania się lub odsłaniania przed zwykłym człowiekiem. Zwykły człowiek, który nie ma miłości do Kṛṣṇy, nie może zawsze myśleć o Kṛṣṇie, dlatego musi on myśleć materialnie. Arjuna bierze tutaj pod uwagę materialistyczny sposób myślenia ludzi w tym świecie. Słowa keṣu keṣu ca bhāveṣu odnoszą się do materialnej natury (słowo bhāva oznacza „rzeczy materialne”). Ponieważ materialiści nie mogą zrozumieć Kṛṣṇy w sposób duchowy, otrzymują oni radę, aby skoncentrowali swój umysł na rzeczach fizycznych i zobaczyli, w jaki sposób Kṛṣṇa manifestuje się poprzez reprezentacje fizyczne.