Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 8.24

अग्न‍िर्ज्योतिरह: शुक्ल‍ः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जना: ॥ २४ ॥
agnir jyotir ahaḥ śuklaḥ
ṣaṇ-māsā uttarāyaṇam
tatra prayātā gacchanti
brahma brahma-vido janāḥ

Synonyms

agniḥogień; jyotiḥświatło; ahaḥdzień; śuklaḥbiałe dwa tygodnie; ṣaṭ-māsāḥsześć miesięcy; uttara-ayanamkiedy słońce wędruje po północnej stronie; tatratam; prayātāḥci, którzy odchodzą; gacchantiudają się; brahmado Absolutu; brahma-vidaḥznawcy Absolutu; janāḥosoby.

Translation

Znawcy Najwyższego Brahmana osiągają Najwyższego odchodząc z tego świata w pomyślnym momencie dnia, w świetle – kiedy bóstwo panuje nad atmosferą, w czasie dwóch tygodni przybywającego księżyca, albo podczas sześciomiesięcznej wędrówki słońca po północnej stronie.

Purport

ZNACZENIE:
 
Kiedy mowa o ogniu, świetle, dniu i dwóch tygodniach księżyca, należy wiedzieć, że poza nimi znajdują się przewodzące bóstwa, które zajmują się organizowaniem przejścia duszy. W momencie śmierci umysł przenosi żywą istotę na ścieżkę nowego życia. Jeśli ktoś opuszcza ciało w sposób opisany powyżej, czy to przypadkowo, czy poprzez odpowiednie przygotowania, może osiągnąć bezosobowe brahma-jyoti. Mistycy zaawansowani w praktyce yogi mogą wybrać odpowiedni czas i miejsce do opuszczenia ciała. Inni nie mają na to wpływu. Jeśli przypadkowo opuszczą ciało w odpowiednim momencie, wtedy nie powracają już do cyklu narodzin i śmierci. Jeśli jednak nie jest to czas odpowiedni, to istnieje wszelka możliwość powrotu. Ale czysty, świadomy Kṛṣṇy wielbiciel nie musi obawiać się powrotu, bez względu na to, czy opuszcza ciało w momencie pomyślnym czy niepomyślnym, przypadkowo czy po przygotowaniu.