Bhagavad-gītā Taka Jaką Jest 12.2
Devanagari
श्रीभगवानुवाच
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मता: ॥ २ ॥
मय्यावेश्य मनो ये मां नित्ययुक्ता उपासते ।
श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्ततमा मता: ॥ २ ॥
Verse text
śrī-bhagavān uvāca
mayy āveśya mano ye māṁ
nitya-yuktā upāsate
śraddhayā parayopetās
te me yukta-tamā matāḥ
mayy āveśya mano ye māṁ
nitya-yuktā upāsate
śraddhayā parayopetās
te me yukta-tamā matāḥ
Synonyms
śrī-bhagavān uvāca — Najwyższa Osoba Boga rzekł; mayi — na Mnie; āveśya — skupiając; manaḥ — umysł; ye — ten, kto; mām — Mnie; nitya — zawsze; yuktāḥ — zaangażowany; upāsate — wielbi; śraddhayā — z wiarą; parayā — transcendentalna; upetāḥ — wyposażony; te — oni; me — przeze Mnie; yukta-tamāḥ — najbardziej doskonały w yodze; matāḥ — są uważani.
Translation
Najwyższa Osoba Boga rzekł: Kto wielbi Mnie zawsze z wielką i transcendentalną wiarą, którego umysł skupiony jest na Mojej osobowej formie, tego uważam za najbardziej doskonałego.
Purport
ZNACZENIE:
W odpowiedzi na pytanie Arjuny, Kṛṣṇa wyraźnie mówi, że kto koncentruje się na Jego osobowej formie i kto wielbi Go z wiarą i oddaniem, ten ma być uważany za najbardziej doskonałego w yodze. Jeśli ktoś posiada taką świadomość Kṛṣṇy, to żadne czyny nie mogą uchodzić za materialne, albowiem wszystko robi on dla Kṛṣṇy. Czysty wielbiciel jest bezustannie zajęty: czasami intonuje; czasami słucha albo czyta książki o Kṛṣṇie, czasami gotuje prasādam albo idzie na targ, by kupić coś dla Kṛṣṇy; czasami sprząta świątynię albo zmywa naczynia. Cokolwiek robi, poświęca wszystko Kṛṣṇie, nie dopuszczając do tego, by nawet pojedyncza chwila minęła, w której nie zrobiłby czegoś dla Kṛṣṇy. Takie działanie jest działaniem w pełnym samādhi.
W odpowiedzi na pytanie Arjuny, Kṛṣṇa wyraźnie mówi, że kto koncentruje się na Jego osobowej formie i kto wielbi Go z wiarą i oddaniem, ten ma być uważany za najbardziej doskonałego w yodze. Jeśli ktoś posiada taką świadomość Kṛṣṇy, to żadne czyny nie mogą uchodzić za materialne, albowiem wszystko robi on dla Kṛṣṇy. Czysty wielbiciel jest bezustannie zajęty: czasami intonuje; czasami słucha albo czyta książki o Kṛṣṇie, czasami gotuje prasādam albo idzie na targ, by kupić coś dla Kṛṣṇy; czasami sprząta świątynię albo zmywa naczynia. Cokolwiek robi, poświęca wszystko Kṛṣṇie, nie dopuszczając do tego, by nawet pojedyncza chwila minęła, w której nie zrobiłby czegoś dla Kṛṣṇy. Takie działanie jest działaniem w pełnym samādhi.