Skip to main content

TEXT 15

제15절

Tekst

원문

anudvega-karaṁ vākyaṁ
satyaṁ priya-hitaṁ ca yat
svādhyāyābhyasanaṁ caiva
vāṅ-mayaṁ tapa ucyate
아눋베가-까람 바꺔 anudvega-karaṁ vākyaṁ
사땸 쁘리야-히땀 짜 얏 satyaṁ priya-hitaṁ ca yat
스바댜야뱌사남 짜이바 svādhyāyābhyasanaṁ caiva
반-마얌 따빠 우쨔떼 vāṅ-mayaṁ tapa ucyate

Synoniemen

동의어

anudvega-karam — geen opwinding veroorzakend; vākyam — woorden; satyam — waarheidsgetrouw; priya — aangenaam; hitam — gunstig; ca — en; yat — welke; svādhyāya — van het bestuderen van de Veda’s; abhyasanam — beoefening; ca — en; eva — zeker; vāk-mayam — van de spraak; tapaḥ — ascese; ucyate — wordt genoemd.

아눋베가-까람: 동요시키지 않는, 바꺔: 언어들, 사땸: 진실된, 쁘리야: 소중한, 히땀: 유익한, 짜: 또한, 얏: 그것, 스바댜야: 베다 학습의, 아뱌사남: 실천, 짜: 또한, 에바: 분명히, 박-마얌: 목소리의, 따빠하: 고행, 우쨔떼:
라고 하다.

Vertaling

번역

Ascese van de spraak bestaat uit het spreken van de waarheid en van woorden die aangenaam en goed voor anderen zijn en die geen onrust opwekken, en verder uit het regelmatig reciteren van de Vedische literatuur.

말의 고행은 진실하고, 즐거움을 주며, 유익하고, 다른 사람들을 흔들리게 하지 않으며, 또한 베다 문헌을 규칙적으로 암송하는 것을 포함한다.

Betekenisverklaring

주석

Men moet door zijn manier van spreken de geest van anderen niet verstoren. Wanneer een leraar spreekt, kan hij natuurlijk de waarheid spreken om zijn studenten te onderrichten, maar tegen personen die niet zijn studenten zijn, moet hij niet spreken als hij daarmee hun geesten verstoort. Dit is ascese van spraak. Daarnaast moet men geen onzin spreken. In spirituele gezelschappen is het gebruikelijk om uitspraken te doen die worden bevestigd door de heilige teksten. Men moet onmiddellijk een citaat uit een gezaghebbend geschrift geven om zijn bewering te onderbouwen. Tegelijkertijd moeten zijn woorden aangenaam zijn voor het oor. Door zulke discussies kan men het grootste voordeel behalen en de menselijke samenleving verheffen. Er is een onuitputtelijke voorraad Vedische literatuur en men zou die moeten bestuderen. Dat wordt ascese van de spraak genoemd.

다른 사람의 마음을 휘젓는 식의 말을 해서는 안 된다. 물론, 스승이 말씀하시는 것은 자신의 학생들에게 진실을 가르치기 위해서이지만, 만약 자기 학생이 아닌 사람이 자기가 한 말로 마음이 동요하게 된다면 말하지 말아야 한다. 이것이 말과 관련된 고행이다. 이것 외에, 터무니없는 소리를 해서는 안 된다. 영적 수행에서 말하는 과정은 경전에서 뒷받침되는 것이어야 한다. 자기가 하는 말은 반드시 경전의 권위로 증명될 수 있어야 한다. 동시에 그러한 말은 듣기에 좋아야 한다. 그러한 토론으로 가장 높은 혜택을 얻을 수 있고 인간 사회를 고양할 수 있다. 베다 문헌은 끝없이 방대하며, 우리는 이것을 공부해야 한다. 이것을 말의 고행이라고 한다.