Skip to main content

TEXT 10

VERSO 10

Tekstas

Texto

yāta-yāmaṁ gata-rasaṁ
pūti paryuṣitaṁ ca yat
ucchiṣṭam api cāmedhyaṁ
bhojanaṁ tāmasa-priyam
yāta-yāmaṁ gata-rasaṁ
pūti paryuṣitaṁ ca yat
ucchiṣṭam api cāmedhyaṁ
bhojanaṁ tāmasa-priyam

Synonyms

Sinônimos

yāta-yāmam — tris valandas prieš valgį paruoštas maistas; gata-rasam — beskonis; pūti — skleidžiantis nemalonų kvapą; paryuṣitam — sugedęs; ca — taip pat; yat — tas, kuris; ucchiṣṭam — kitų valgyto maisto likučiai; api — taip pat; ca — ir; amedhyam — neliečiamas; bhojanam — valgis; tāmasa — neišmanėliui; priyam — mielas.

yāta-yāman — alimento cozinhado três horas antes de ser comido; gata-rasam — sem sabor; pūti — malcheiroso; paryuṣitam — decomposto; ca — também; yat — aquilo que; ucchiṣṭam — restos de alimentos comidos por outros; api — também; ca — e; amedhyam — intocável; bhojanam — comida; tāmasa — para alguém no modo da escuridão; priyam — querida.

Translation

Tradução

Valgis, paruoštas anksčiau kaip prieš tris valandas iki valgant, beskonis, sugedęs ir dvokiantis, susidedantis iš kitų valgyto maisto likučių bei neliečiamų dalykų, patinka tiems, kurie yra tamsos guṇos.

Alimento preparado mais de três horas antes de ser ingerido, alimento insípido, decomposto e putrefato, e alimento que consiste em refugos e substâncias intocáveis atrai aqueles que estão no modo da escuridão.

Purport

Comentário

KOMENTARAS: Maistas turi ilginti gyvenimą, valyti protą ir teikti fizinių jėgų. Tai vienintelė jo paskirtis. Kitados didieji autoritetai išrinko maisto produktus, kurie pagerina sveikatą ir prailgina gyvenimą – pieno produktus, cukrų, ryžius, kviečius, vaisius ir daržoves. Tokį maistą labai mėgsta tie, kuriuos veikia dorybės guṇa. Kai kurios kitos maisto rūšys, tarkim kepti kukurūzai ar melasa, patys nėra itin skanūs, tačiau juos galima pagardinti pienu ar kitais produktais. Tada jie įgyja dorybės guṇai būdingų savybių. Pienas, cukrus, ryžiai ir pan. – tai iš esmės švarus maistas, jis labai skiriasi nuo tokių nešvarių dalykų, kaip mėsa ir alkoholis. Aštuntame posme paminėtas riebus maistas neturi nieko bendra su riebalais, gautais paskerdus gyvulį. Gyvulinių riebalų yra piene – nuostabiausiame maiste. Pienas, sviestas, sūris ir kiti panašūs produktai suteikia tiek gyvulinių riebalų, kad nėra jokio reikalo žudyti nekaltas būtybes. Gyvuliai žudomi todėl, kad sugyvulėjusi yra žmonių sąmonė. Civilizuotas būdas, reikalingiems riebalams gauti – pieno vartojimas. Skersti gyvulius – tai nužmogėjimas. Baltymų gausu žirniuose, lęšiuose, pupelėse, grūduose etc.

O propósito do alimento é aumentar a duração da vida, purificar a mente e dar força ao corpo. Este é seu único propósito. No passado, grandes autoridades selecionaram os alimentos que são mais úteis à saúde e servem para aumentar a duração da vida, tais como produtos lácteos, açúcar, arroz, trigo, frutas e vegetais. Estes alimentos são muito apreciados por aqueles que estão no modo da bondade. Alguns outros alimentos, tais como o milho cozido e o melado, embora em si não sejam muito saborosos, podem tornar-se agradáveis quando misturados com leite ou outros alimentos. Eles passam, então, ao modo da bondade. Todos esses alimentos são puros por natureza. Eles são bem diferentes de substâncias intocáveis, tais como carne e bebidas alcoólicas. Os alimentos gordurosos mencionados no verso oito não têm nenhuma relação com a gordura animal obtida através da matança. A gordura animal é disponível sob a forma de leite, que é o mais maravilhoso de todos os alimentos. Leite, manteiga, queijo e produtos desse mesmo gênero, fornecem uma forma de gordura animal que exclui qualquer necessidade de matar criaturas inocentes. Só quem tem uma mentalidade bruta deixa que esta matança aconteça. O leite propicia o método civilizado de obter a gordura necessária. A matança é prática dos sub-humanos. A proteína é amplamente disponível através de ervilhas partidas, dāl, trigo integral, etc.

Aistros guṇai prisikiriamas kartus, persūdytas, pernelyg karštas, persotintas raudonaisiais pipirais maistas, jis mažina gleivių kiekį skrandyje, todėl sukelia kančias ir tampa įvairių ligų priežastimi. Neišmanymo, arba tamsybės, guṇai priskiriamo maisto esminis bruožas tas, kad jis nešviežias. Bet koks ilgiau kaip prieš tris valandas iki valgant paruoštas maistas, išskyrus prasādam – Viešpačiui paaukotą maistą, yra tamsos guṇos. Gesdamas jis skleidžia nemalonų kvapą, kuris patinka tamsos guṇos įtakojamiems žmonėms, bet atstumia tuos, kurie yra dorybės guṇos.

Os alimentos no modo da paixão, que são amargos, muito salgados ou muito quentes, ou com acentuada mistura de pimenta-malagueta, causam sofrimento devido à redução do muco no estômago, favorecendo o aparecimento de doenças. Os alimentos no modo da ignorância ou escuridão são essencialmente aqueles que não são frescos. Qualquer alimento cozido mais de três horas antes de ser comido (exceto prasādam, alimento oferecido ao Senhor) é considerado alimento no modo da escuridão. Porque estão se decompondo, tais alimentos exalam mau odor, que muitas vezes atrai as pessoas que estão sob a influência deste modo, mas repele aqueles que vivem no modo da bondade.

Valgyti maisto likučius tegalima tik tada, kai jie yra dalis aukos Aukščiausiajam Viešpačiui, arba jei jie – šventų žmonių, ypač dvasinio mokytojo, valgio likučiai. Kitaip jie priskirtini tamsos guṇai ir sudaro sąlygas infekcijai bei ligoms plisti. Nors tokį maistą ir labai mėgsta tamsos guṇos sąlygojami žmonės, doringieji juo bjaurisi ir net neliečia. Geriausias maistas – paaukoto Aukščiausiajam Dievo Asmeniui valgio likučiai. „Bhagavad-gītoje“ Aukščiausias Viešpats sako, kad priima valgius, paruoštus iš daržovių, miltų bei pieno ir su atsidavimu Jam paaukotus. Patraṁ puṣpaṁ phalaṁ toyam. Žinoma, Aukščiausiasis Dievo Asmuo visų pirma priima meilę ir pasiaukojimą. Tačiau pasakyta: prasādam reikia gaminti ypatingu būdu. Bet kokį maistą, paruoštą pagal šventraščių reikalavimus ir paaukotą Aukščiausiajam Dievo Asmeniui, galima valgyti net ir tuo atveju, kai jis pagamintas labai seniai, nes jis yra transcendentinis. Jei norime, kad maistas būtų antiseptinis ir tinkamas valgyti, kad jis visiems patiktų, reikia jį paaukoti Aukščiausiajam Dievo Asmeniui.

Restos de alimento só podem ser comidos quando são partes de uma refeição que antes foi oferecida ao Senhor Supremo ou comida primeiro por pessoas santas, especialmente o mestre espiritual. Caso contrário, os restos de alimento são considerados no modo da escuridão, e favorecem o aparecimento de infecção ou doença. Tais alimentos, embora muito saborosos para as pessoas no modo da escuridão, não são apreciados, nem mesmo tocados, por aqueles no modo da bondade. O melhor alimento são os restos do que é oferecido à Suprema Personalidade de Deus. No Bhagavad-gītā o Senhor Supremo diz que aceita preparações à base de vegetais, farinha e leite quando oferecidas com devoção. Patraṁ puṣpaṁ phalaṁ toyam. É claro que devoção e amor são os principais itens aceitos pela Suprema Personalidade de Deus. Mas também se menciona que a prasādam deve ser preparada com atenção especial. Qualquer alimento preparado segundo os preceitos das escrituras e oferecido à Suprema Personalidade de Deus pode ser tomado mesmo se preparado há muito, muito tempo, porque semelhante alimento é transcendental. Portanto, para tornar a refeição antisséptica, comível e saborosa para todos, deve-se oferecer o alimento à Suprema Personalidade de Deus.